Intro  Boek  Fragmenten  Recensies  Uitgaven  Extra's

fragment 1
Groenten worden soms ingekuild om te overwinteren. Wortels bijvoorbeeld. Kuil graven, wortels erin, stro erop en aarde. Niet aanstampen, zodat ze niet verstikken en beschimmelen. Een aarden pijp, als een vlaggenstok in het winterbed geplant, kan de verluchting verbeteren. In een kuil worden de wortels niet week, in een kelder wel.
Toen Jan haar dat vertelde, luisterde ze meer naar zijn stem dan naar zijn verhaal. Voor haar liggen groenten het hele jaar door in winkels. Maar nu de winter begint, heeft ze een kuil gegraven. Haar verliefdheid zit erin, drie maanden tijd erop. Misschien zal het gevoel beschimmelen. Of zal zijzelf verstikken. Ze plant een pijp om lucht te kunnen happen en uit te ademen - deze woorden.

fragment 2
Ooit was tijd alleen leeftijd, een hinderljk cijfer dat belette dat ze kreeg wat ze wilde, "veranderingen" en borsten, een lief, zelf verdiend geld en zelf gekozen meubels. 
Daarna had ze tijd genoeg, jaren om te studeren, nachten om uit te gaan en dagen om uit te slapen. Er waren de heerlijke uren vóór een afspraak, de zalige maanden als ondernemingen lukten en de katers als ze mislukten.
Toen werd tijd voorverpakt in periodes, zoveel maanden voor het huwelijk en negen maanden voor de komst van de kinderen.
Tijd kreeg vleugels. De volgende vakantie brak aan als de foto's van de vorige nog niet in het album waren geplakt. Ze kwam uren en dagen te kort om te doen wat ze wilde. De tijd werd een dwingeland.
Ze keek meer en meer achterom in het leven, ging de tijd zien als het mechanisme waardoor de mens ouder wordt en de dingen voorbijgaan. Ze had ook steeds minder om naar uit te kijken, tenzij kleine dingen, het verschijnen van haar boeken en het uitkomen van de bloemen. Want ook voor ze Jan kende, had ze een hekel aan de winter en een hunker naar het voorjaar.